Nazwa projektu: Kawiarenka Rozmaitości

Numer projektu: 4221/GN/2020

Realizator: klub Seniora ,,PoKUSa

Sołectwo Laski to grupa społeczna w blokach popegierowskich i druga gospodarzy wiejskich – pragniemy zjednoczyć oba środowiska. Problem widzimy też w integracji seniorów i wnuków. Chcemy seniorów wyprowadzić z domów, integrując środowisko dziadkowie i wnukowie. Pragniemy rozniecić radość ze wspólnych spotkań lokalnej społeczności W tym celu planujemy integracyjny wyjazd i 3 warsztaty zachęcające do spotkań w świetlicy wiejskiej polegające na rękodzielnictwie dla osób w różnym wieku – wnuki dzieci seniorzy. Zależy nam na budowaniu chęci wyjścia z domu, nawiązaniu nowych kontaktów, pokazaniu, że każdy może podzielić się swoimi umiejętnościami z pozostałymi. Wiemy, że integracja najlepiej przebiega podczas wspólnych wyjazdów. Dlatego planujemy rozpoczęcie projektu spotkaniem w Muzeum Wsi Radomskiej. Organizowaliśmy już spotkania wyjazdowe z warsztatami i zawsze z sukcesem. Wiemy, że wspólny wyjazd, śpiew, poznanie kultury i tradycji wsi polskiej oraz warsztaty muzealne będą dobrym zaczynkiem do planowanych działań – utworzenie Kawiarenki Rozmaitości. Wyjazd do MWR, przed zorganizowaniem własnych warsztatów, traktujemy jako wizytę studyjną, podczas której uczestnicy zobaczą jak powinny być przeprowadzane warsztaty w ciekawej formie. Dowiemy się też, co nas interesuje, co możemy przenieść na swoje podwórko, jak włączyć historię swojego miejsca w obecne realia. Dodatkowo będzie to czas, który przeznaczymy na bliższe poznanie się. 1. Wycieczka do Muzeum Wsi Radomskiej: budzenie wspomnień oraz warsztaty muzealne. Wizyta w skansenie ma być przyczynkiem do szukania wspomnień i uroku własnego sioła i pracy na rzecz jego dobra i spełnić rolę zapoznawczo-integracyjną (grupa zróżnicowana wiekowo) 2. Warsztat plastyczny; Moja wieś – historia i teraźniejszość” – transfer zdjęć na podobraziu pokazujący urok, historię miejscowości w której żyjemy. Prace posłużą do dekoracji świetlicy (15 osób) Warsztaty poprowadzi Zofia Sieradzan. Będą dwa spotkania. Uczestnicy stworzą autentyczne obrazy ze zdjęć. Dzięki tym zajęciom poznają się wzajemnie, odkryją zdolności, sprawdzą wytrwałość, docenią współpracę poprzez wzajemna pomoc przy pracy, poznają piękno i historię własnej miejscowości. 3. Przygotowanie 3 witryn na książki: malowanie, remont warsztaty do 10 osób. Powstaną odnowione regały na książki trzymane teraz w pudłach. Uczestnicy nauczą się wspólnie pracować przy jednej rzeczy, planować, dzielić zadaniami, iść na kompromis, wzajemnie doceniać się i cenić wartość rzeczy starych. 4 warsztat z gliny samoutwardzalnej – wykonamy przedmioty, które posłużą jako nagrody w konkursach zaplanowanych w projekcie. Warsztaty poprowadzi wolontarystycznie Małgosia Bochenek. 5. konkurs – pomysł na nowy deser z jabłkiem– Zadaniem uczestników będzie z własnych materiałów stworzyć deser z jabłkiem w tle. Nagrodami będą przedmioty wykonane wcześniej z gliny, a do Jury zaprosimy 3 osoby goszczące na finale projektu. Pokażemy tu budowę odwagi, wiarę w siebie kreatywność uczestników, uświetnimy spotkanie kończące projekt. 6. Konkurs kulinarny: ,,Moje pierogi” – poczęstunek podczas biesiady kończącej projekt – konkurs dla dowolnej liczby osób w różnym wieku. Przygotowanie po 40 – 50 szt pierogów z dowolnym nadzieniem i metryczką. Uczestnicy biesiady kończącej projekt będą przyznawały punkty za smak i jakość podania pierogów. Nagrodzeni zostaną wszyscy producenci pierogów. Konkurs ma na celu szukanie talentów kulinarnych, budowę wiary w siebie, 7. Planujemy przy muzyce biesiadnej zakończyć realizację projektu ciesząc się z osiągniętych celów. A celem wspólnym projektu jest międzypokoleniowa integracja mieszkańców z bloków popegieerowskich i gospodarzy wiejskich wokół świetlicy wiejskiej i praca na jej rzecz, zainspirowanie ludzi do działań dla wspólnej przestrzeni, odkrycie talentów, uzdolnień i upodobań, wzajemny szacunek i umiejętność współpracy przy pracy i podczas biesiady, włączenie seniorów i dzieci – integracja całego środowiska i dbanie o miejsce spotkań – Swietlicę wiejską a w niej Kawiarenka Rozmaitości 1. Zorganizujemy spotkanie, wyłonimy lidera, który przy naszej pomocy zorganizuje wizytę w skansenie. Będzie to osoba, potrafiąca skupić wokół siebie ludzi. Wesprze nas sołtys ponieważ zna swoich mieszkańców, pomoże do nich dotrzeć i rozreklamować projekt. 2. Wizyta w skansenie zainspirujemy ludzi do rozmów o swojej wsi jej historii i urokach. Zaprosimy do szukania zdjęć i ciekawych przyrodniczo i historycznie miejsc, robieniu zdjęć. Ze zdjęć zrobimy obrazy dekorujące ściany świetlicy metodą transferu na podobraziu. Zainspirowani muzealnym pięknem starych przedmiotów zaproponujemy odnowienie i przygotowanie do użytku 3 starych witryn na książki – własność świetlicy. 3. Mieszkańcy wykonają podarunki/nagrody. Będą to warsztaty z gliny samoutwardzalnej, gdzie uczestnicy stworzą przedmioty służące jako nagrody. 4. Mieszkańcy przygotują potrawy na zakończenie projektu – konkurs ,,Moje pierogi” oraz pomysł na nowe danie z jabłkiem jako, że region sadowniczy dookoła – liczymy się, że w ramach konkursu nie starczy pierogów dla naszych gości. Dlatego zaprosimy mieszkańców do lepienia pierogów. Takie pierogarskie spotkania już czyniliśmy w innych miejscowościach. Były bardzo udane – smaczne, biesiadne i integracyjne. 5. Mieszkańcy przygotują miejsce do biesiadnego zakończenia projektu, plakaty i zaproszenia kończące projekt. Zaproszenie przygotujemy w sposób tradycyjny – ozdobne karteczki wędrujące z domu do domu – przypomnienie dawnego sposobu ogłoszeń oraz spotkanie się z sąsiadem. Uczestnicy projektu zaprezentują swoją pracę i dokonania. Na zakończeniu projektu planujemy też tzw. Wymienialnię – mieszkańcy przynoszą niepotrzebne rzeczy a inni je biorą – zaangażowanie całej społeczności. Połączenie dwu zwaśnionych grup oraz stworzenie przestrzeni dla senior+wnuk. W powiecie grójeckim spotykają się seniorzy, ale nigdzie nie spotykają się wraz z wnukami. Seniorzy w gminie Warka przeprowadzili diagnozę potrzeb i tam pokazali, że są potrzebne miejsca do spędzania czasu wspólnie dziadków i wnuków. Potrzebę tę generuje opieka dziadków nad dziećmi podczas pracy ich rodziców, a w środowisku wiejskim podczas nasilonych prac gospodarskich jest to szczególnie silna potrzeba